Ocak Ayı Küçük Grup-1 Eğitim Programı

 

MESLEKLER

—-ŞARKILAR—-

MİÇO
Miço nerden geliyor
Harmanlıktan aşağı
Oyna da miço oyna
Zıpla da miço zıpla
Miço ellerin nerde
Kıvrım kıvrım yerlerde
Oyna da miço oyna
Zıpla da miço zıpla
Miço gözlerin nerde
Fıldır fıldır yerlerde
Oyna da miço oyna
Zıpla da miço zıpla

—-PARMAK OYUNU—-

FOTOĞRAFÇI
Tiki tak tiki tak tik tak, (İşaret parmak sallanır)
Saat geçiyor, sen de bak. (Koldaki saat gösterilir.)
Piti pat piti pat pit pat, (Dizlere vurulur.)
Şapkanı çabuk başına tak. (Şapka başa takılır.)
Şipi şak şipi şak şip şak, (Eller vurulur)
Fotoğraf çekiyorum, (Fotoğraf çekme hareketi,)
Hadi gülerek bak. (Gülümsenir.)

—-TEKERLEME—-

Yağan yağmurla yıkanan
Yaşlı ağacın yaprakları
Yavaş yavaş kurudu.

—-BİLMECE—-

Okumayı yazmayı öğretir,
Sevgi ile eğitir.
(Öğretmen)

KIŞ MEVSİMİ

—-ŞARKILAR—-

KARDAN ADAM
Kardan adam yapalım
Burnuna havuç takalım.
Üşüyor bu havada
Atkıyı saralım boynuna.
Havuç nerde, havuç burada.
Atkı nerde, atkı burada.
Havuç’u takalım burnuna.
Atkıyı saralım boynuna.

Kardan adam yapalım
Gözüne kömür takalım.
Üşüyor bu havada,
Şapkayı takalım başına.
Kömür nerde, kömür burada.
Şapka nerede, şapka burada.
Kömürü takalım gözüne,
Şapkayı takalım başına.

—-ŞİİRLER—-

KIŞ GELDİ
Kış gelince kar yağar,
Kar topu yarışı başlar.
Kardan adamla dolar,
Bütün sokaklar.

—-TEKERLEME—-

Kara kara kargalar,
Kardan adama kondular.
Karnı gıdıklanan kardan adam,
Kahkahalar atarken,
Kara kargalar kaçtı,
Kardan adam bu işe şaştı.

—-PARMAK OYUNU—-

KARDAN ADAM
Bir kardan adam varmış.
Kardan adamın bir başı, (İki el işaret parmakları ile baş ve gövde gösterilir.)
Bir gövdesi,
Bir de ayakları varmış. (Ayaklar yere vurulur.)
Başında şapkası, (Şapkası gösterilir.)
Bir de süpürgesi varmış. (Süpürme hareketi yapılır.)
Kömürden gözü, ağzı, (İşaret parmaklarla baş parmaklar birleştirilip,
(Gözlerin üzerine konulur.)
Havuçtan burnu, (İşaret parmak burnun üzerine konulur.)
Gövdesinde de dört tane
Düğmesi varmış. (Gövdede düğme yerlerine, dört kere dokunulur.)
1, 2, 3, 4
Kardan adam çok gururluymuş.
Dimdik dururmuş.(Sağ el parmakları birleştirilir, düz tutulur.)
Ne sağa, ne sola eğilmezmiş.(Sağ el sağa-sola eğilme hareketi yapılır.)
Ne öne , ne arkaya eğilmezmiş. (Öne-arkaya hareket edilir, sağ elle olmaz işareti yapılır.)

Aradan günler geçmiş,
Güneş çıkmış, havalar ısınmaya başlamış. (Sağ ve sol el parmakları açık üst üste Konur iki tarafa doğru sallanır.)
Kardan adamdan geriye
Küçük kömür parçaları, havuç burnu,
Şapkası, atkısı ve süpürgesi kalmış.
Kardan adam erimiş, su olmuş gitmiş. (Ellerle bitmiş hareketi yapılır.)

—-BİLMECE—-

Sanki pamuk yağıyor,
Her yer bembeyaz oluyor.
(kar)

Kömürden gözü,
Havuçtan burnu var.
Üşümesin diye atkısı, şapkası var.
(Kardan Adam)

Başımıza giyeriz,
Üşümesin diye kulağımızı örteriz.
(Şapka)

Elimize takarız,
Kartopu oynarız.
(Eldiven)

Ayağımıza giyeriz,
Yağmur, çamur demeyiz.
(Çizme)

3.ENERJİ TASARUFU HAFTASI

—-ŞARKILAR—-

Damla damla akan sudan,
Koca göller dolup taşar.
Tutumsuzlar kalır yolda,
Tutumlular dağlar aşar.

Biz tutumlu çocuklarız,
Para dolu kumbaramız.

—-ŞİİRLER—-

TUTUMLU OL
Tutumlu ol, tutumlu,
Paranı boşa harcama.
At paranı kumbarana,
Yoksa düşersin dara,
Üzülürsün sonra.

Suyu açık bırakma,
Elektriği boşa yakma.
Tabağında yemek bırakma,
Tutumlu ol, tutumlu,
Aferin desinler sana.

—-PARMAK OYUNU—-

IŞIKLAR SÖNDÜ
Lambalar yanıyor, (İki elin parmakları açılır, yan yana getirilir.)
Pırıl pırıl parlıyor. (Parmaklar açılır, kapanır.)
Aaaaaa! Elektrikler kesildi, (El ile ağız kapatılır)
Her taraf karanlık oldu. (İki el ile gözler kapanır.)
Babam sigortayı aldı, (Sağ elle çene tutulur.)
Tamir etti, (İşaret parmaklar birbirinin etrafında döndürülür.)
Sigortayı taktı. (Sağ elle çene tutulur.)
Düğmeye bastım. (İşaret parmak burun ’a değdirilir.)
Her taraf aydınlandı. (Parmaklar açılır, yukarı doğru kaldırılır.)

—-TEKERLEME—-

Düğmesine basılır,
Her tarafı aydınlatır,
İş bitince kapatmazsan,
Faturanı çok kabartır

—-BİLMECE—-

Evimizi aydınlatır, makineleri çalıştırır,
Giderse birden, karanlıkta kalırız aniden.
(Elektrik)

Kulağını çevirsem açılır, içinden su akıtır,
Sakın açık bırakma, boş yere akıtma.
(Musluk)

EYLÜL,EKİM,KASIM AYI TEKRAR 1

—-ŞARKILAR—-

Köpek uçmak istemiş
Birgün kargaya gitmiş
Karga ona anlatmış
Bizimki de inanmış
Tırmanıp koşa koşa
Balkonun kenarına
Açmış ayaklarını
Dikmiş kulaklarını
Havlayıp birkaç kere
Atmış kendini yere
Köpek düşmüş. Vah vah vah…
Karga gülmüş. Hah hah hah…

—-ŞİİRLER—-

MEVSİMLER
Bir yılda dört mevsim var
En güzeli ilkbahar
Çok güzel mevsimdir yaz
Meyvesi eksik olmaz
Sonbahara güz derler
Sararır bütün yerler
Kış soğuktur ,yağar kar
Bir yılda dört mevsim var

—-TEKERLEME—-

İğne battı, canımı yaktı.
Tombul kuş, arabaya koş.
Arabanın tekeri, İstanbul’un şekeri.
Hop hop altın top
Bundan başka oyun yok.

—-BİLMECE—-

“Fış fış diye ineklerden sağmışlar;
Lıkır lıkır içmem için bardağıma koymuşlar.”
(Süt)

“Kılçıklarını ayırırım,
Yemeye bayılırım.”
(Balık)

“Sarısı beyazın içinde,
Tavada, cezvede pişirmece.”
(Yumurta)

Yağar yağar birikir
Yerlere serpilir.
( Kar )

Güneş yoksa dimdik durur
Güneş çıkınca dayanamaz erir.
( Kardan adam )

Elde canlanır, elden çıkınca bayılır
Üşümesin diye elleri ısıtır.
( Eldiven )

Odun kömür atarız
Karşısında ısınırız.
( Soba )

O gelince kar yağar
Dolu yağar
Çatılardan buzlar akar.
( Kış Mevsimi )

Yürüyerek dolaşır,
Her eve mektup taşır.
( Postacı )